بگــذار به زیــر قدمـت زار بمــیرم
ور کـنـی زنـده د گــر بـار بمــیرم
نـا دیـــدن تو رنـج گـرانـی اســـت
مگـــذار در حســرت دیـدار بمــیرم




***
شـایـد آن روز که " ســهـراب" نوشـت :
تـا شقـایق هست زنـدگـی بایـد کــرد ...
خـبـری از دل پـر درد گــل یـاس نـداشــت.
بایـد اینـطـور نـوشــت :
هر گلـی هسـت ...
چــه شـقــا یــق چــه گــل پـیـچــک و یــاس
تــا نیــایــد آقــا
زنـدگـی دشـــوار اســـت.



***
نشسته ام سـر راهـت بیا بیاگــل نـرگـس
در آرزوی نـگـاهــت بیا بیا گــل نـرگــس
که تـا مــگـر نـگــرم روی دلــربـای تــو را
همـاره چشـم به راهـم بیا بیا گــل نـرگـس




***



ای آخرین پیغام سبز! نگاه کن که چگونه دیوارهای ظلم بدون محابا بالا می روند و این ستمدیدگانند که محتاج دستان تو میباشند تا که از این حصار نجات یابند .
پس بشتاب ای روح آفرینش ...