دوران یهود در آخرالزمان

در تاریخ پنج هزارسالۀ قدس،‌ یهودیان تنها 73 سال بر این شهر حکومت کردند. داوود(علیه السّلام) در حدود 997 قبل از میلاد این شهر را به تصرّف خود درآورد و بر آن، «شهر داوود» نام نهاد. آن بزرگوار قصرها و قلعه‌های گوناگونی در این شهر بنا کرد .پادشاهی داوود بر قدس 33 سال به درازا کشید. پس از وی، پسرش سلیمان(علیه السّلام) مدّت 40 سال بر این شهر حکمرانی کرد. پس از درگذشت سلیمان، در عهد فرزندش «رَحَبعام»، قلمرو سلیمان به چند تکه تقسیم شد و این شهر بار دیگر «اورشلیم» نام گرفت(1).

جالب توجّه است بدانید، بر اساس کلامی از دانیال نبی(علیه السّلام) و تفسیری از نوسترادموس، مدّت دوام دولت یهود در آخرالزمان نیز حدود 73 سال خواهد بود.

در کتاب تورات به عباراتی بر می خوریم که بیانی رمزی از دوران رشد، تمرکز جمعیّت و قدرت یهودیان در آخرالزمان است:

امّا تو ای دانیال! کلام را مخفی دار و کتاب را تا زمان آخر مُهر کن.

بسیاری به سرعت تردّد خواهند نمود و علم افزوده خواهد گردید*.

پس منِ دانیال نظر کردم، و اینک دو نفر دیگر، یکی به این طرف نهر

و دیگری به آن طرف نهر ایستاده بودند* و یکی از ایشان به آن مرد

مُلَبَّس به کتان که بالای آبهای نهر ایستاده بود، گفت: انتهای این

عجایب تا به کی خواهد بود؟* و آن مرد ملبّس به کتان را که بالای

آبهای نهر ایستاده بوده، شنیدم که دست راست و دست چپ خود را

به سوی آسمان برافراشته، به حیّ ابدی قسم خورد که برای زمانی

و دو زمان و نصف زمان خواهد بود، و چون پراکندگی قوّت قوم مقدّس

به انجام رسد، آن گاه همۀ این امور به اتمام خواهد رسید*(2).

نوسترادموس، پیشگوی بزرگ فرانسوی (۱۵۶۶ـ۱۵۰۳م)، با بهره گیری از آگاهیهای تاریخی و چیره دستی در کشف رازها، از عبارتهای کتاب مقدّس این گونه رمزگشایی کرده است:

دورۀ این تغییرات برای زمانی و دو زمان و نیم زمان خواهد بود.

اگر زمان اشاره به هفته ـ یعنی هفت سال ـ باشد، پس دو

زمان :  ۴۹=۷×۷  سال می شود، و نیم زمان مساوی است با:

نصف ۴۹ سال، یعنی ۲۴ سال و ۶ ماه و ۱۵ روز، و مجموع آن:

24 ۴۹+ سال و ۶ ماه و ۱۵ روز، یعنی ۷۳ سال و ۷ ماه(3).

نوسترادموس، در بخشی از نامه اش به هانری دوم، پادشاه فرانسه، نتیجۀ دریافت خود از عبارات کتاب مقدّس را چنین می نگارد:

بابل جدید رو به رشد می نهد، دختر تیره بخت به خاطر رجاست

که از اوّلین قربانی افزون می دارد، فقط تا هفتاد و سه سال

و هفت ماه حکومتش دوام خواهد آورد(4).

گروهی از صاحب نظران یهودی و مسیحی و برخی نویسندگان عرب، با استناد به پیشگوییهای کتاب مقدّس و رمزگشایی نوسترادموس از عبارات این کتاب و با توجّه به آنکه در سال ۱۹۴۸م، رشد، تمرکز جمعیّت و قدرت یهودیان در سرزمین فلسطین به حدّ چشمگیری رسید و دولت اسرائیل با پایتختی قدس شریف تأسیس شد، سال ۲۰۲۲ را زمان زوال حکومت 73 سالۀ یهودیان در آخرالزمان می دانند.

گفتنی است، در اواخر قرن نوزدهم میلادی، یهودیان صهیونیست، با نگرشی نژادپرستانه و برتری طلبی قومی، فلسطین را «سرزمین موعود»  تلقّی کردند و خواستار بازگشت یهودیان از سراسر جهان به این سرزمین و شکل گیری ملّت یهود و ایجاد دولت بنی اسراییل در آن شدند.

از اوایل قرن بیستم میلادی، مهاجرت یهودیان به سرزمین فلسطین آغاز گردید و با گذشت زمان، رو به فزونی نهاد تا جایی که رقم این مهاجرتها و رشد جمعیّت یهود، در سال ۱۹۳۵م به حدّ قابل توجّهی رسید و سبب شد یهودیان در خود احساس قدرت کنند و در سال ۱۹۳۶م طرح تقسیم فلسطین به دو بخش یهودی و عربی را ارائه دهند.

از آن پس، یهودیان صهیونیست، برای دستیابی به اهداف شوم خود، وحشیانه ترین جنایتها را در حقّ مردم ستمدیدۀ فلسطین روا داشتند و در غصب دارایی، ریختن خون و آواره ساختن آنان از وطن کوشیدند.

سرانجام در سال ۱۹۴۸م، صهیونیستها با همکاری دولتهای شرقی و غربی، به ویژه امریکا و بریتانیا، کشور مستقلّ اسراییل را در سرزمین فلسطین بنیاد نهادند و برپایی دولت اسرائیل را با پایتختی بخش غربی شهر قدس اعلان کردند و سپس، به گسترش فتنه و فساد و نفوذ حاکمیّت خویش در جهان پرداختند.

نیز شایستۀ یادآوری است، طبق پژوهش نگارنده در روایات اسلامی، در آخرالزمان، در سرزمینهای اسلامی و میان مسلمانان، چهار فتنۀ مهم، یکی پس از دیگری، رخ می دهند.

نخستین فتنه، «فتنۀ شامی» یا گردهمایی یهودیان در فلسطین و تشکیل دولت اسرائیل در 14 مه 1948 در این سرزمین است(5).

دومین فتنه، «فتنۀ شرقی» یا انقلاب ایران ضدّ نظام پادشاهی در سال 1979م است که سبب برکناری محمدّرضا پهلوی از قدرت و برپایی حکومت جمهوری در این کشور شد.

سومین فتنه، «فتنۀ غربی» یا شورش اهل مغرب خواهد بود که نیروهای بربر با پرچمهای زرد از منطقۀ شمال افریقا واقع در غرب مصر  برمی شورند و به مصر و شام می آیند و ابتدا، با حاکم سوریه و نیروهای ایرانی هوادار وی درگیر می شوند، و سپس با سفیانی می جنگند و شکست می خورند و گروهی از آنان به سپاه سفیانی می پیوندند.

چهارمین فتنه، قیام عثمان بن عنبسۀ سفیانی در ماه رجب در دمشق است که حکومتش بر بخشهای گسترده ای از شام نه ماه دوام می آورد و به مصر و عراق و ایران و عربستان لشکرکشی می کشد.

عبدالله بن مسعود گفته است: رسول خدا(صلّی الله علیه وسلّم) به ما فرمود:

شما را از هفت فتنه که پس از من خواهند بود، برحذر می دارم.

فتنه که از مدینه روی می آورد، فتنه ای در مکّه، فتنه ای که از

یمن روی می آورد، فتنه ای که از شام روی می آورد، فتنه ای

که از مشرق روی می آورد، فتنه ای از طرف مغرب و فتنه ای

از دل شام و آن، فتنۀ سفیانی است(6).

همچنین، تَبیع سه روایت از کعب الأحبار نقل کرده است که مرتبط با فتنه های آخرالزمان بوده و دربردارندۀ نکات ارزشمندی می باشند.

روایت نخستین به دو فتنه از فتنه های چهارگانه اشاره می کند:

در شام فتنه ای خواهد بود که در آن خونها ریخته، خویشاوندیها بریده

و مالها رها می شوند. سپس در پیِ آن، فتنۀ شرقی می آید(7).

حدیث دوم بیانگر سه فتنه از فتنه های چهارگانه می باشد:

سه فتنه، مانند دیروز رفتۀ شما(8)، خواهند بود: فتنه ای که

در شام می باشد، سپس فتنۀ شرقی است - نابودی پادشاهان-،

آنگاه در پیِ اش فتنۀ غربی می آید. و یاد کرد او (کعب)

پرچمهای زرد را، گفت: فتنۀ غربی همان فتنۀ کور است(9).

روایت سوم مشابه حدیث قبلی است:

پس از فتنۀ شامی، فتنۀ شرقی خواهد بود- نابودی پادشاهان

و خواری عرب-، تا آنکه اهل مغرب بشورند(10).

اکنون که بیش از 60 سال از آغاز فتنۀ شامی یا تشکیل دولت اسرائیل گذشته است، و طبق پیش بینی تورات، پراکندگی قوّت قوم مقدّس پایان یافته و یهودیان به اوج قدرت خویش رسیده اند، امیدواریم در آینده ای نزدیک و حتّی زودتر از زمان پیش بینی شده، شاهد سقوط دولت اسراییل و ضعف ملّت یهود در جهان باشیم.

------------------------------------------------

1.www.dowran.ir، نقل شده از: «نداء القدس»، سال 4، ش 67، 1/11/1381هـ.ش، با حذف، تصّرف و اصلاح.

2. کتاب مقدّس، عهد عتیق، ص ۱۳۰۹، کتاب دانیال نبی، ب ۱۲، بند ۷ـ۴.

3. پیشگویی های نستراداموس، ص ۱۹، پیشگفتار.

 4. پیشگویی های نستراداموس، ص ۵ - ۱۴۴، رساله به هانری دوم.

5. فتنۀ شامی یا تشکیل دولت اسرائیل، اختلاف میان دولتهای عربی و اسرائیل را در پی داشت و از 1948 تا 1978م، جنگهای چهارگانۀ اعراب و اسرائیل (جنگهای 1948- 1956- 1967- 1973م) را سبب شد که سرانجام، 30 سال پس از فتنۀ شامی، با پیمان کمپ دیوید، آتش جنگ میان اعراب و اسرائیل تا اندازه ای فروکش کرد. این پیمان که به وسیلۀ انور سادات، رئیس جمهور وقت مصر و مناخیم بگین، نخست وزیر وقت اسرائیل با میانجیگری جیمی کارتر، رئیس جمهور وقت ایالات متّحدۀ امریکا، در ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ در کاخ سفید امضا شد، نخستین قرارداد صلح میان دو طرف جنگ اعراب و اسرائیل بود که به صلح میان مصر و اسرائیل، بازگرداندن صحرای سینا از سوی اسرائیل به مصر و آغاز مذاکره جهت ایجاد کشوری فلسطینی در کرانۀ باختری رود اردن و نوار غزّه انجامید، و به دنبال این پیمان، مصر اسرائیل را به رسمیّت شناخت و روابط دو کشور عادی شد. جالب توجّه است بدانید، یک سال پس از پیمان کمپ دیوید، فتنۀ شرقی یا شورشهای مردمی ضدّ نظام شاهنشاهی در ایران پدیدار شد و با برکناری محمّد رضا پهلوی از قدرت، انقلاب ایران، در 11 فوریه 1979، پیروز و حکومت جمهوری در این کشور بر پا شد.

6. الفتن، ص 31، جزء 1، ح 85.

7. الفتن، ص 127، جزء 3، ح 528.

8 . مراد آن است، همان گونه که روز گذشتۀ شما به طور قطعی آمده و رفته است، وقوع این فتنه ها نیز حتمی است.

 9. الفتن، ص 33، جزء 1، ح 95.

10. الفتن، ص 133، جزء 3، ح 547.