مهدی است آنکه کاخ عظیم ستمگری با یک نهیب خویش دچار فنا کند

ای نسیم سحر، آرامگه یار کجاست؟        منزل دلبر هر عاشق بیدار کجاست؟
 شب تار است وره وادی ایمن در پیش        آتش طور کجا؟ موعد دیدار کجاست؟
 آنکس است اهل بشارت که اشارت داند    نکته‏ها هست بسی، محرم اسرار کجاست؟
 هر سر موی مرا با تو هزاران کار است    ما کجائیم و ملامتگر بیکار کجاست؟
در خزان زندگی، مقدم سبز بهاران تو را، لاله افشان، نقل پاشان کرده‏ایم، ای مسافر، ای غریب، ای آفتاب.

   آن تکسوار آئینه روشن، آن شهسوار قافله ایمان، آن آبی زلال محبت، آن شاهکار جاودانه خلقت، آن سبزِ سبزِ سبزْ، از دیار ملائک، آن کهکشان شیری فطرتْ، آن یوسف دیار غریبان زندگی، آن چشمه چشمه نور، آن خوشه خوشه عشق.
 مهدی است آنکه کاخ عظیم ستمگری        با یک نهیب خویش دچار فنا کند
 مهدی است آنکه دادسرای نهانیش        بر پایه‏ های عدل خدائی بنا کند
 مهدی است آنکه پرتو توحید پاک را        در قلبهای تیره و آلوده جا کند
 مهدی است آنکه پرچم اسلام راستین        بر قلعه ‏های محکم دشمن به پا کند


/ 0 نظر / 13 بازدید