ای ساقی فرج !

 

ای سایبان دل های سوخته !

.

و ای انتظار اشـک های به هم دوخته !

.

ای عدل منتظر و ای حاضر ناظر !

.

چشم ها به تو دوخته شده و منتظران حقیقت

.

 همچون شمعی تا صبح ظهور در غم هجرانت می سوزند ...

ای ساقی فرج !
.

هر آدینه که می رسد ، دل بهانه ی تو را می گیرد

.

و ما لب ها را با " ندبه " و " کمیل "  متبرک کرده

.

و رو به دریای انتظار ، به انتظار طلوع آفتاب می نشینیم .

.

مـولای من !

.

کجا هستی که دوستانت را عزت بخشی و دشمنانت را  خوار کنی .

/ 0 نظر / 15 بازدید