مرغ سحر بگذار تا من بجـــــــــــای تو ناله سر کنم

مرغ سحر بگذار تا من بجـــــــــــای تو ناله سر کنم
داغ دلم را زبهر این همه تبـــــــــــاهی تازه تر کنم

با آه شرر بار بگذار تا بگویم ره وصال گمشـــــده
بنداز قفس بریده خــــــــــــــــانه فتنه را زیرو زبر کنم

شرح فراق بلبل پربسته ز کنج قفس می ســــــــرود
ابله چغانه میــــــــــــــزد واز دست او خون برجگرکنم

از جور صیاد و ظلم بی قیــــــــــــاس پتیارگان بی خدا
هنگامه در رهست باید که شـــــــــــام خود راسحرکنم

شاید به نوبهار وصـــــــــــــــــــــل و ظهور آفتاب امید
چون گل ببار نشینم ومن نیز گـــــــــــــــریبان بدر کنم

مرغ سحر بگذار تا من شرح هجران محتـــــــــضرکنم
ازبهرداغ دل افضل مردمــــــان این ناله ها مختصرکنم

هردو چشمم ژاله بارست ای خــــــــــــــــــــــدای فلک
از من رضا شو ورنه این ناله ها را بیشــــــــــــتر کنم

شاید که سیمـــــــــــرغ غایب اشک این غــزل را شنید
هجران به سر رسد و موکول این بشارت برســحر کنم

/ 0 نظر / 8 بازدید